Καλλιτεχνόψαρο

θα 'θελα να 'χα εκατό  σαν Εκατόγχειρας και γω  με πλήκτρα, στυλό και κιμωλίες  πινέλα, κάρβουνα και αρρυθμίες  να γράφω  να ζωγραφίζω  τις μουχλιασμένες σου γωνιές  με μάκρο ν' απαθανατίζω   και κάπου στο ενδιάμεσο  το στήθος σου το τριχωτό  ν' αγγίζω  στις φλέβες των ποδιών σου απάνω  ν' αρμενίζω  και να τσιρίζω  ενόσω θ' αλατίζω  τα γένια σου τα τσιμπητά  με του ιδρώτα τα νερά  μαρμάρινα πατώματα να μπογιατίζω  λευκά ταβάνια να σκουπίζω  και κάπου στο ενδιάμεσο  τις πλάτες σου να σκίζω. Δε φτάνουν χέρια εκατό  του μάστορα το φορτηγό  σήμερα χάλασε κι αυτό; Κι είμαι ακόμα ματια-κό  οι δυο χαμένοι άγγελοι ήταν εψές εδώ  με τσίλουμ γάρα και ολλανδικό αφρό  αλήθεια  ήμουν μαζί και γω;  Σου λέω δε φτάνουν χέρια εκατό.    - Μας ζάλισες με τις μουσικές! Δε γίνεται να κάνεις λίγη ησυχία; - Πώς; Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα. ...που θα πει η ενσ...

"Π αγανακτισμενογαμημένη κάτω απ' το φεγγάρι" - Όραση: Γαμοειδώς ταλαντευόμενη - Ακοή: Γαμόχρωσα αλμυροπαρμένη - Όσφρηση: Ανελικτικά γαμιολοπρέπουσα - Γεύση: Ντελιριακά φουμαρογαμημένη - Αφή: Τρυζονοειδώς γαμοσεληνιασμένη Γαμείν εν κινήσει. Γαμιώντας μέσα σε μια λίμνη από πλατανόφυλλα. Αδρανής στο 4, εν δράσει στο 5. Κι ο γαμιολός του λιονταριού σα νανούρισμα τις νύχτες,  όταν το σώμα βυθίζεται γαμημένο  στο χωμάτινο μαγνήτη Της,  σινιάλο και εισιτήριο για τους γαμοκαθαρμούς της γαμοΰφαντης ύλης μου. Εκεί μέσα στη φωλιά γαμιέμαι και πεθαίνω και ούτε βγαίνω ούτε και μπαίνω.  Σαν τους γαμημένους αφρούς που παίζουν με τα δάχτυλά μου, σαν τα νερά του γερο-Γαμιελή,  που διαλογίζονται γαμιστερά την αυγή,  σαν τα υγρά φώτα της γαμιόλας Μάνας,  που με θωπεύουνε ευφραντικά και πάλι. Σε μια ατελέσφορη γαμοφέρουσα αδράνεια,  παράφορα γαμημένη,  σε μια απόλυτη Ερμαφρόδιτη Γαμένωση  με την γαμιάρα άλογη δράση. Αδρανογαμημένη ατενίζοντας το Χάος εν γα...

  *

  Σφρησηό : διαντροπαξέ λιγωμενηξέ Ρασηό : φανορικαφάν βωμενηστρά Κοηά : τροπικαά λοπαρμενηάλ Σηγεύ : καιωσδί πνισμενηκά Φηά  : τεπαγγελτααύ γορευμενηαπά

  Like facing a mirror.     * - But what is the meaning of this? - You'll find out by yourself. Just remember the word. *  

Αρνούμενη να παραδοθώ στον Μορφέα, το τίμημα ήταν ενδιαφέρον.  Μια μαύρη θάλασσα και εγώ βρίσκομαι δίπλα, ενώ αμέτρητες ψυχές  παρασύρονται από τη δίνη. Στέκομαι ακίνητη και κοιτάζω, αλλά δεν βλέπω.  Είμαι αντίθετη προς την κατεύθυνση των κυμάτων.  Δεν φοβάμαι.  Ακούω την απόγνωση. «Έλα εδώ!» «Θα ψάξω μέσα στην ψυχή σου!» «Θέλω να φύγω!» Και ακριβώς τη στιγμή που παραδίνομαι στον Μορφέα,  για ένα δευτερόλεπτο, νιώθω να πεθαίνω. Για ένα μόνο δευτερόλεπτο, νιώθω τον πανικό του θανάτου. Ειρήνη. Δ.Μ.    

Ω, Παντοδύναμε!   «Η θέα από εδώ πάνω είναι πραγματικά εκπληκτική», θυμάμαι ότι σκεφτόμουν καθώς πετούσα εκεί ψηλά στον γκρίζο ουρανό, κοιτάζοντας εκείνους τους ανθρώπους που φαινόταν να ζουν σε εκείνες τις σπηλιές. Καθώς τους χαιρετούσα με το χέρι, ξαφνικά ένιωσα μια ενοχλητική απειλή μέσα στη μήτρα μου. Για μια στιγμή μεταμορφώθηκα σε μία ισχυρή δίνη και γλίστρησα βίαια πίσω στο σώμα μου. Άνοιξα τα μάτια μου και τότε τον είδα. Κουνιόταν ακριβώς από πάνω μας. Το ένα του άκρο άγγιζε την κοιλιά μου και το άλλο άκρο άγγιζε την κοιλιά του άντρα μου που κοιμόταν. Καθώς τον κοίταζα, ξαφνιάστηκε και την επόμενη στιγμή απλώς εξαφανίστηκε, σαν ένα ομιχλώδες σύννεφο σε ένα πευκοδάσος. Όχι, δεν φοβήθηκα. Θα ήθελα να του μιλήσω, αλλά η έκπληξη στο πρόσωπό του μου έδειξε ότι δεν ήθελε να τον δω. Ήταν διαφορετικός από τους άλλους. Ήταν μεγαλύτερος και είχε τρία μάτια, τόσο τεράστια και τόσο έντονα. Ήταν επίσης ντυμένος! Φορούσε κάτι σαν ένα σκούρο, επίσημο ένδυμα που κανένας άλλος δεν φορο...

 

  Για την Κυβέλη.

                      by